MERLIN: Natte overstromingsvlakten langs onze rivieren

Veel van onze uiterwaardgebieden worden steeds droger. Enerzijds slibben de overstromingsvlakten langs onze rivieren, door het vastleggen van het zomerbed, al eeuwenlang op. De laatste eeuw speelt echter het insnijden van de vaarweg zelf een steeds grotere rol. Ook dat proces wordt vooral veroorzaakt door hogere stroomsnelheden als gevolg van riviernormalisaties en vaarwegversmallingen. Daar komen de laatste jaren ook nog eens perioden met extreme (voorjaars)droogtes bovenop. Voor de Middeleeuwse indijkingen waren grote gebieden na de winterhoogwaters tot aan het begin van de zomer kletsnat waren. Juist deze natte overstromingsvlakten vormde de kraamkamer gigantische aantallen riviervis, amfibieƫn en andere waterfauna, dis op hun beurt weer het stapelvoedsel vormden voor Purperreigers, Waterral, Otters en Zwart Wouw. Het project Rijn in Beeld (zie syntheseboek Rijn in Beeld II en artikel Levende Natuur) concludeerde in 2011 al dat juist dit element de grote ontbrekende schakel voor onze riviernatuur vormt.

Het MERLIN-project van Rijkswaterstaat kijkt waar langs onze rivieren natte overstromingsvlakten kunnen worden hersteld of verbeterd. Denk hierbij aan gebieden als de Oude Waal bij Nijmegen of Munnikenland nabij Loevestein/Brakel. Bureau Drift inventariseert voor Rijkswaterstaat en het MERLIN-project, waar de kansen liggen en hoe gebieden weer geschikt kunnen worden gemaakt voor vernatting in de voorjaarperiode.